Recensies


Slauerhoff (2019)

Recensie op newfolksounds.nl

Recensie in Heaven                               >>>


Inspiring Places (2020)

Recensie op newfolksounds.nl 

Recensie in het Friesch Dagblad         >>>

Recensie in Popmagazine HEAVEN 


Paintings & Photographs

(2021)

Recensie op newfolksounds.nl 

Recensie in het Friesch Dagblad.              >>>>

 

 

Samengevatte Recensie in Popmagazine

HEAVEN                                                         >>>>

Hieronder de recensie in zijn geheel..

Frits Barth

Paintings And Photographs

TIC Records

Variatie troef

Frits Barth kennen we als bassist van de Friese band DeFries, maar daarnaast bestiert hij ook nog een solocarrière. Onderhavig album is zijn vierde werkstuk waarvoor hij zich liet inspireren door schilderijen en foto’s, nadat hij op vorige platen een muzikale ode bracht aan auteurs Obe Postma en Slauerhoff, terwijl hij voor zijn vorige cd Inspiring Places inspiratie vond in bijzondere plaatsen.

Het album telt maar liefst zestien tracks, allemaal instrumentaal, heel af en toe met vocale samples. Barth is een echte doe-het-zelver want hij speelde de complete plaat zelf in, gebruikmakend van een enorm palet aan instrumenten. Stilistisch gezien zijn er invloeden van pop, jazz, blues, ambient en roots. Fijnste tracks van dit smaakvolle cd’tje zijn The Zeppelin, Drum Major Practice, Row Of Trees, Starving Child And Vulture en Automat.

XXX

Joop van Rossem


Het Bittere Kruid (2021)

Recensie op newfolksounds.nl 

Recensie in Popmagazine HEAVEN    >>>


Vogels (2022)

Recensie op newfolksounds.nl


Flame and Shadow (2024)

Recensie op:

newfolksounds.nl

Recensie van de redactie van Popmagazine Heaven                          >>>                  

Frits Barth

Flame And Shadow – poems by Sara Teasdale

TIC Records/www.frits-barth.nl

Het nieuwe album van oud-Heaven-medewerker Frits Barth betreft op muziek gezette gedichten van de Amerikaanse dichteres Sara Teasdale (1884-1933). Qua instrumentatie is het absoluut Barth’s beste album tot nu toe en weet hij hoe hij in zijn eentje toch een mooi vol en afwisselend geluid kan bereiken. Helaas blijft zijn zang daar echter bij achter, waardoor de op zich prima liedjes nogal vlak blijven.

Eric van Domburg Scipio **1/2


Water & Weer (2025)

Recensie op: 

newfolksounds.nl

Recensie van de redactie van Popmagazine Heaven.                          >>>

Frits Barth

Water & Weer

TiC Records/www.frits-barth.nl

Nadat Frits Barth vorig jaar op zijn album Flame and Shadow gedichten van de hier weinig bekende Amerikaanse dichteres Sara Teasdale op muziek zette en zich tevens als zanger deed gelden, keert hij op Water & Weer terug naar instrumentaal repertoire, ditmaal geïnspireerd door locaties langs het water waar hij in binnen- en buitenland geweest is, regelmatig met de weersomstandigheid die daarbij speelde. Bleek Barth op zijn vorige plaat als zanger wat al te beperkt om een heel album lang te dragen, op Water & Weer blijkt hij als componist/instrumentalist weer stappen vooruit te hebben gezet met zijn meest aantrekkelijke en gevarieerde verzameling liedjes tot nu toe; liedjes ook met pakkende melodieën die sterker dan ooit in de verf worden gezet waardoor de bijpassende foto’s  en de omschrijving van de bijbehorende titels meer nog dan op zijn eerdere cd’s muzikaal tot leven worden gewekt. Op Water & Weer bereiken Barth’s instrumentaties en composities een mate van complexiteit die het vroegere simplisme ruim overstijgt en de aandacht van de luisteraar moeiteloos over de volle lengte weet vast te houden.

Eric van Domburg Scipio